Hæ,hæ elskurnar og takk fyrir ykkar stuðning og komment,það er eins og ég segi alltaf,þetta er það sem skiptir mig svo miklu máli og lyftir mér svo mikið upp þegar mínir verstu dagar eru að ganga yfir.Þannig að endilega haldið þið áfram að senda mér comment ef þið nennið og hafið áhuga á.Góðvild í verki,notaleg kurteisi eða vináttumerki,getur gjörbreytt deginum mínum.Ég finn t.d. að þegar vinkonur mínar koma og fara með mér á kaffihús,eða bara einn rúnt og hlusta kannski á það sem er að þjaka mig þá er deginum reddað.Þannig að allt skiptir þetta máli.Mig langar að þakka mínu fólki og vinum fyrir að lyfta mér upp úr drunganum og gera slæmu dagana mína að góðum.Og takk fyrir að vera bara þið,staðföst í vináttu við mig og endlaust þolinmóð.

Og nú er komin tími á að monta sig af gullmolunum mínum,sem eru endalaust falleg og yndisleg.Ég er einmitt að fara norður eftir rúman hálfan mánuð í fermingu og þá fæ ég loksins að hitta þessar elskur.

Og hér er svo gulldrengurinn minn sem ég elska svo endalaust mikið og þau bæði að það hálfa mundi duga.Ég er ótrúlega stolt af því að eiga þessi ömmugull og þau gera svo mikið fyrir sálina mína,ég hugsa til þeirra þegar mér líður sem verst.Og ég get líka þakkað fyrir að hafa fengið að upplifa það að verða amma.....sumum finnst það skrítið en mér finnst það æði.Hlakka til að sjá ykkur gullin mín...ást til ykkar

Ég er viss um það að það eru margir englar sem vaka yfir mér alla daga.Síðustu mánuðir hafa reynst mér erfiðir og mikil vanlíðan sem hefur fylgt mér,bæði á líkama og sál.En nú er ég að aga sjálfa mig rosalega mikið og fer út að ganga á hverjum degi,alveg sama hvernig mér líður,þó að ég gangi bara einn hring í kringum blokkina þá er það betra en ekkert.Ég reyndi að byrja í ræktinni,en held að ég þurfi að fara varlega í það.Ég fékk lyfið mitt fyrir hálfum mánuði og dagurinn í dag er svona fyrsti dagurinn sem mér líður bara þokkalega vel.Er einhvern vegin svo glöð og jákvæð í hugsun og gjörðum.Þetta er bara ógó fríkað,því ég er svo vön að vakna á morgnana með vanlíðan og verki.En ég fer á morgun á kvenndeild LSP.í skoðun þar sem eitthvað gruggugt er þar á ferð.Vona bara að það sé eitthvað lítilvægt og ekki til að hafa áhyggjur af.En ég á svo að fara í lyfið mitt eftir rúman hálfan mánuð og það er ekkert víst að ég vilji neitt frekari meðferð þar sem lífsgæðin mín eru slök meiri partinn af mánuðinum og það er ekki líf sem ég vil lifa.Ég hugsa fyrst og fremst um gæði en ekki lengd.Hvort sem þið eruð sammála mér eður ei skiptir mig engu máli.Það er ég sem tek síðustu ákvörðun um þetta allt saman.Eins og með manninn minn,hann er ósáttur við það að ég sé að pæla í að hætta,en.......mitt mál...

Að endingu langar mig að þakka ykkur fyrir stuðninginn og mér þykir óendanlega vænt um ykkur elskurnar.Ég stóð þó allavega við orð mín og bloggaði fyrr en síðast og ég er nokkuð ánægð með það.

Love you töffarinn

Hæ elsku vinir og vandamenn og sorry 100x á því að hafa ekkert skrifað svona lengi hér inn.Það er ekki vegna leti ef þið hélduð það,það er einfaldlega vegna þess að ég hef ekki verið með sjálfri mér og lífið einhvernvegin allt í rússi...mér hefur liðið illa á sál og líkama og óvissan að gera út af við mig.Ég hef reynt að vera í deginum í dag með mínum guði,en það hefur líka reynst mér erfitt og ég veit að guð er með mér og allur hans englaskari og þeir vita hvað ég hugsa,heyri,sé og skil og hafa ávallt tíma fyrir mig ef ég bara rétti út hendina mína og bið um hjálpina og sei,sei líka fyrir ykkur,allt í boði..

Ég er ykkur ævarandi þakklát fyrir stuðninginn sem þið sýnið mér alltaf,þrátt fyrir að ég sé ekki mjög dugleg að skrifa núna síðustu vikur.En það liggur einhvernvegin allt svo þungt á hausnum mínum að það hálfa mundi duga.Ég fer alltaf á 4ja vikna fresti í lyf á spítalann sem keyra mig í kaf og fara illa í mig og svo er ég líka að taka krabbameinstöflur sem mér er meinilla við,en ákvað að gefa því séns í einhverjar vikur og sjá til...díll við lækninn minn.En mér líður einhvernvegin aldrei vel,einn einasta dag,hvorki í líkama né sál.Ég skil þetta bara ekki,kannski þoli ég óvissuna svona rosalega illa og að þetta virkar allt á móti hvort öðru,lyfin öll sem ég er að taka og svo andlega hliðin....veit ekki hvað skal segja.Ég bið guð um að gefa mér betri líðan á hverjum einasta degi en það hefur lítið skilað sér.Ég veit hreinlega ekki hvað hann er að leggja á mig þessa dagana...einhverskonar próf????Allavega þá hef ég ekki haft vilja til að setjast hér og skrifa og ég veit að það er ekki gott fyrir mig að loka þetta svona inni í mér,það hefur alltaf skilað sér þegar ég er dugleg að tjá mig.Og ég tala nú ekki um að fá ykkar hjálp..........vá ég væri vanþakklát ef ég segði eitthvað annað,því þið eruð yndisleg.Ég hef reynt að vera dugleg að fara út að ganga,hitta vinina og gera eitthvað fyrir andlegu hliðina,en það virðist sem það skili sér ekki.Kannski tekur þetta bara tíma allt saman.En nú ætla ég að hætta að kvarta og bið ykkur afsökunar á þessum pistli,en stundum þarf ég að koma út úr skelinni og tjá mig um þessa hluti eins og annað....

Ég ætla að senda ykkur öllum engla til að vaka yfir ykkur og þeim sem að ykkur standa,því þeir gæta okkar svo vel.En ég ætla að koma mér aftur í gang,ég veit ég verð aldrei eins og ég var,ég þarf að sættast við mig og fyrirgefa til þess að geta haldið ótrauð áfram.Ég hef haldið því stundum fram í mínum huga að það sé kannski betra að vera bara ein með dóttluna mína,en guð ég elska manninn minn svo mikið að ég veit að ég vil ekki að hann fari úr okkar lífi,þetta er bara minn haus.Ég þarf líka að taka erfiðar ákvarðanir aftur varðandi rannsóknir sem læknirinn minn vill gera,en ég helst ekki,en ég tala við guð og fæ svör.Kannski einn daginn verð ég bara á engum lyfjum og fæ góðan tíma með sjálfri mér og mínum..hver veit?En allavega núna þarf ég að gefa þessu öllu séns,þrátt fyrir aukaverkanir og sjá svo bara til.Mig langar að fara í sumarbústað um helgina með mínu fólki og kannski verður það að veruleika,ætla allavega að reyna að púsla því saman þannig að allir mínir komist með.Ég ætla líka að halda áfram að vera jákvæð með mínum guði og vera í deginum í dag eins og ég get,því jú það er það eina sem ég á.En takk elskurnar en og aftur fyrir að styðja við bakið á mér og vona að þið haldið því áfram...verð í sambandi við ykkur miklu fyrr næst..

Love you töffarinn

Komið þið öll sömul blessuð og sæl og innilegar þakkir fyrir allan þann stuðning sem ég hef fengið bæði hér og annarsstaðar.Það er svo ómetanlegt að vita til þess að fólk er að hugsa til manns og er kannski ekki sama hvernig manni líður.Ég hef margoft fengið að heyra það hér á blogginu að manneskjan sem er að commenta finnst eins og hún þekki mig og það er góð tilhugsun því ég opinbera mitt líf mikið hér inni þannig að auðvitað vitið þið mikið um okkar persónulega líf.En ég kýs að gera þetta því þetta hefur hjálpað mér svo mikið,en undanfarnar vikur hefur ekkert verið að gerast í hausnum á mér,ég hef ekkert farið í tölvuna og ekki treyst mér til að blogga.Mér hefur liðið frekar illa bæði andlega og líkamlega,en það fer vonandi batnandi með öðrum aðgerðum.Sólargeislar veröldina verma og gera bjarta,vernda okkur englar með kærleiksríku hjarta.Þetta hef ég fyrir framan mig daglega og er alveg viss um að það er einhver engill sem heldur mér uppi.

Það er alveg ótrúlegt að ég þessi hressa og drifmikla kona vilji helst bara vera heima og gera ekkert því þar líður mér best,en það var haldin fundur í gær með mínum vinum og vandamönnum ásamt 2 frá Karitas og allir ætla að taka höndum saman og hjálpa mér út úr þessu ástandi.Ég finn stundum fyrir vonleysi og að það sé engin tilgangur með því að troða endalaust í mig lyfjum,en ég læt mig samt hafa það og hlýði því það gæti gert eitthvað fyrir mig og þá sé ég kannski eftir því að hafa ekki reynt allt sem hægt var.En það er bara eitt sem ég er svo vonsvikin út af og það er að læknirinn minn talaði um einhverja rannsókn sem gæti kannski skorið úr um hvað væri að angra mig í fótunum en hún er svo dýr að ég held að það sé þess vegna sem ég fer ekki af því að þetta er svo óörugg rannsókn að mörgu leyti.En ég fylltist samt einhverri von þegar hann ræddi þetta við mig og svo bara búmm,ég varð að horfast í augu við veruleikann...en það gerist kannski bara eitthvað annað sem er betra í staðinn.

Hér er ein gömul og góð af okkur og þessi litli gulldrengur var hjá mér í eina helgi um daginn og mikið var það skemmtilegt.Við gerðum ýmislegt og m.a. fórum við á Sveppa í Óperunni og skemmtum okkur vel þar.<það var bara yndislegt að hafa þau mæðginin hjá okkur þessa helgi og vonandi endurtaka þau þetta fljótlega aftur.Takk elskurnar fyrir skemmtunina og innilegheitin.Ég elska ykkur öll og sakna ykkar daglega,hef meira að segja rætt það að flytja norður svo ég geti verið nær ykkur gullmolarnir mínir.

En mig langar að senda ykkur innilegar þakkir fyrir allt og allt.Þið gerið það mögulegt fyrir mig að halda áfram.Í næstu viku fer ég svo í lyfin mín og geri það núna einu sinni í mánuði og ég vona að bróðir komi með mér í þetta skiptið.Ég veit í dag að langvinnir sjúkdómar hafa gríðarlega mikil áhrif á andlegu hliðina,en ég hef aldrei upplifað það fyrr en núna síðustu vikur,þess vegna er ég svo lömuð að gera hlutina,eins og bara að blogga og ég vona að þið fyrirgefið mér það þó ég sé ekki skrifandi hér inn daglega...en þið eruð samt yndisleg og vonandi haldið þið áfram að senda mér comment eins og vanalega.....en mig langar enn og aftur að minna á styrktarsíðuna mína þrátt fyrir að ég viti að hálf þjóðin er á hausnum,,,,,en hún er 311-13-685 og kt.0607625119 og takk fyrir þau framlög sem ég hef fengið þau skipta öllu máli.


Bið að heilsa í bili núna,lofa að reyna að skrifa meira og ég elska ykkur öll.Englarnir vita hvað við hugsum,heyrum,sjáum og skiljum og hafa alltaf tíma fyrir þá sem vilja..

Love you töffarinn

Góðan daginn elsku vinir og aðrir hér á þessari síðu minni sem er orðin dálítið vesæl þar sem ég hef hvorki haft dug né heilsu til að blogga undanfarið,en nú ætla ég aðeins að bæta úr því.

En mig langar að þakka ykkur öllum fyrir að vera ávallt svona samviskusöm við mig,kíkja hér inn,hugsa til mín og senda mér falleg orð.Það er dásemdin ein því án ykkar gæti ég þetta ekki.Þið haldið mér uppi þegar allt virðist vonlaust,þegar myrkrið skellur á mig og ég finn ekki ljósið þá veit ég að ég á ykkur að og það er guðsgjöf.Ég þakka líka alltaf mínum guði daglega þrátt fyrir að vera alls ekki sátt við hann í augnablikinu.Hann hefur lagt á mig raun sem ég veit ekki stundum hvernig ég á  að takast á við.En nú hafa síðustu vikur verið virkilega töff og ég hef barist áfram.Andlega hliðin mín hefur líka ekki verið upp á sitt besta og þar er ég svo sannarlega að leita mér aðstoðar,því ekki langar mig að sitja bara heima og horfa á veggina....nei þá er betra að gefa guði séns.Elsku systir mín takk fyrir að setja hér inn fréttir af mér og að styðja mig og styrkja á öllum stundum.Ég hljóma kannski væmin en það er bara mitt mál ef svo er.Mér finnst eins og þið eigið dálítið mikið í mér og að ég verði að segja ykkur hvernig gengur af og til...en það er líka algjörlega mitt mál en svona er ég.
Elsku Ragga mín  á Akranesi takk fyrir æðislega sendingu,þetta er alveg geggjað og þarf að fela fyrir heimasætunni hér þar sem hún slefaði úr öfund,en takk elsku vina.

Mér finnst við öll vera englar í mannsmynd þegar kemur að því að hjálpa og gefa.Það er ótrúlegt hvað til er mikið af góðu fólki sem hugsar til manns.Englarnir eru til að vernda mann og það gera þeir svo sannarlega.Hér kemur ein sem ég elska og hún er svona.....sólargeislar veröldina,verma og gera bjarta.Vernda okkur englar,með kærleiksríku hjarta.Þetta eru orð að sönnu,en stundum er erfitt að sjá þetta þegar illa gengur.En ég er sem sagt búin að vera inn og út af spítalanum undanfarnar vikur og gengur illa að verkjastilla mig og gera lífið mitt þannig að það sé bærilegt að lifa því.Einn daginn langar mig bara til að sofna,en þann næsta fæ ég kraftinn aftur.Mér finnst lífið eiginlega í fyrsta skiptið bara ósanngjarnt og ég skil ekki af hverju þetta er eins og það er og í guðanna bænum ekki segja mér að ég sé svo sterk og dugleg að ég komist nú auðveldlega í gegnum þetta því það eru ekki sönn orð í dag.Ég er orðin þreytt á sál og líkama og í rauninni vita fáir hvernig mér líður nema þeir sem standa mér næst.Yngri dóttlan mín á verulega erfitt og hefur þurft mikla hjálp líka.Fólkið mitt hefur líka þurft að horfa upp á mig þjást og það er ekki auðvelt.En ég horfi bara á daginn í dag og vona að guð gefi að hann verði betri en í gær.Ég fer út að ganga daglega alveg sama hvernig mér líður og það er oft ógó erfitt að drífa sig af stað...en mín fer.

Það sem ég hlakka mest til núna er að þessi litli gullprins er að koma til ömmu sinnar á morgun og ætlar að dvelja hjá mér um helgina ásamt mömmslunni sinni og það verður yndislegt að fá þau og gleyma sér í einhverju öðru.Ég elska þennan dreng alveg ótrúlega mikið og það er mikil tenging á milli okkar.Litla Kolbrún verður skilin eftir heima í þetta skiptið og það er kannski bara ágætt að fá tíma með Loganum einum.Við ætlum í leikhúsið að sjá Sveppa og hafa það gaman....

Megi allir heimsins englar vaka yfir ykkur í dag og gera daginn ykkar fallegan.Ég geri mitt besta í því að gera minn góðan,ætla að hitta prestinn vin  minn og fara út að ganga.En það er ýmislegt framundan sem ég segi ykkur frá seinna þegar að því kemur,en nú ætla ég að leggja mig smávegis aftur og koma sterk inn í daginn.

Mig langar að minna ykkur á styrktarreikninginn minn þrátt fyrir að ég viti að allsstaðar eru erfiðleikar í þjóðfélaginu...en hann er 0311-13-685 og kt.060762-5119 og innilegar þakkir fyrir veittan stuðning sem hefur komið sér afar vel elsku vinir.

Love you töffarinn

Sæl öll. Björk bað mig um að setja inn smá fyrir sig á síðuna hennar. Á fimmtudaginn síðasta var hún í lyfjum og viðtölum á spítalanum. Henni leið ekki sem best og ákvað því læknirinn hennar að leggja hana inn eftir að hann hafði rætt við hana og sá að hún hafði mikla verki í fótum og svo er hún ekki nógu hress andlega og lái henni það hver sem vill, því þetta er erfið byrði að bera. En sem sagt þá er hún í rannsóknum núna og svo fær hún vonandi líka smá frið fyrir verkjum sem eru miklir í fótum. Veit ekki hvað hún verður lengi á spítalanum en það verða einhverjir dagar. Gott er að senda henni hlýjar hugsanir eins og þið hafið gert, það er best fyrir hana. En læt vita meira af henni síðar og vona að allir hennar vinir og vandamenn eigi góða helgi. Bestu kveðjur. Anna Halla.

Já lífið er bara ekki alltaf dans á rósum og núna undanfarið hef ég upplifað allt of mikið af andvökunóttum,sem fá mig til að hugsa miður góðar hugsanir.En ég reyni eins og ég get að bægja þeim frá og það tekst nú satt að segja bara dálítið misjafnlega.Ég geri bara mitt allrabesta og það hefur tekist misjafnlega þrátt fyrir að eiga það ríkidæmi sem ég á,þ.e.börnin mín,barnabörnin,fólkið mitt,mömmuna mína sem er best osfrv....en þetta telur bara lítið þegar hugurinn er komin á flug og það finnst kannski einhverjum skrítið en í guðanna bænum haldið því fyrir ykkur,því ég má ekki við því að vera að fá einhver skítacomment sem gera mig bara leiða.Ég fer inn í hugsanir sem ég ræð ekki við en sem betur fer þá ná þær ekki að festa rætur þannig að ég kemst fljótlega til baka á minn stað,en engu að síður eru þetta erfiðar hugsanir að díla við og sá sem hefur ekki reynt þær skildi ekki dæma.

Já það er sko mikilvægt að vera með einhverjum sem maður elskar og virðir þegar líðanin er ekki í lagi og það er akkúrat það sem ég reyni að gera.Nú er mið nótt eins og núna,þá er gott ráð að skrifa sig frá því...láta ekki óttann ná sér ef það er mögulegt.Ég veit dæmi þess að óttinn er yfirsterkari öllu öðru og þá er ekki að spurja að leikslokum og það er hræðilegt til að hugsa um,en engin skömm,einstaklingurinn er einfaldlega búin að gefast upp og það er það erfiðasta í þessu öllu,ef ég vil ekki hjálpina þá er einfaldast að láta sig hverfa,þrátt fyrir að eftir sitji einstaklingar sem elska mann þá er allavega pottþétt að ég er ekki ein og að guð umlykur mig og það þarf ekki fleiri orð um það.

En nóg um sorgina,nú ætla ég að taka mig saman andlitinu og fara að gera eithvað að viti.Nú ég var bara svo lánsöm að kynnast Karitas þjónustunni sem hefur leiðbeint mér inn á réttar brautir þegar ég er við það að gefast upp.Núna td.ætla ég að fara í sund 2svar í viku,ganga 2svar í viku,fara í sjúkraþjálfun 1 sinni í viku og ath.hvort þetta sér ekki í betri líðan.Ef ekki þá verð ég að finna aðrar leiðir og þær eru ótal margar ef maður bara nennir að leita.*En eins og ég hef oft sagt ekki gefast upp,,haldið áfram að leita og það mun finnast lausn á  endanum.En takk fyrir að hlusta á rausið í mér það mun finnast lausn sem er eftirsóknarverð og allir munu finna sína lausnir.


Takk fyrir að vera til fyrir mig og að hlúa að mér þegar ég þarf á því að halda og það er ómetanlegt að eiga fólk eins og ykkur að.Núna td.þarf ég uppörvandi pepp til að halda áfram,en ekki eitthvað sem dregur mig niður og það er það sem gefur lífinu gildi,þ.e.eitthvað sem lyftir manni í hæstu hæðir.Þið eruð æðisleg og takk fyrir að vera til fyrir mig.Elska ykkur raunverulega.

Love you töffarinn

Ps.langar að minna á styrktarreikninginn minn og ég veit að það eru allir blankir en ég er samt viss um að það eru einhverjir þarna úti sem eru aflögufærir,en rnr.er 0311-13-685 og kt.0607625119,með fyrirfram þökk fyrir hjálpina,þið eruð einstök þegar þið takið höndum saman... 

Góða kvöldið elsku vinir mínir og innilegar þakkir fyrir allar kveðjurnar og kærleikann sem ég fékk í gegnum bloggið mitt á meðan ég lá inni á spítalanum.Systir mín elskulega var svo góð að setja inn smáfréttir af mér þannig að þið vissuð svona sirka hvað væri í gangi.En sjúkrahúslegan núna var frekar töff og ég fékk mjög háa skammta af morfíni sem gerðu það að verkum að nú er ég bara heima að ná áttum.Ég kom heim um
síðustu helgi og hef verið massadugleg að koma mér aftur á lappirnar.Fer út að ganga 1-2svar á dag,er dugleg að borða eins og lystin leyfir,hvíli mig þegar ég þarf og geri bara nákvæmlega eins og mér er sagt og það skiptir mjög miklu máli til þess að ég verði fyrr að jafna mig.


Ég hef átt betri jól,það er alveg óhætt að segja það,en samt átti ég ómetanlegan tíma með mínu fólki þrátt fyrir að þurfa að liggja mikið fyrir og komast lítið sem ekkert í jólaboðin...en það koma önnur jól eftir þessi.'Eg kom suður 27 á sunnudeginum og mætti hjá Óskari lækni strax á mán.en hann vildi svo sem ekki gera neitt sérstakt,heldur bíða og sjá,fékk lyfin mín og fór heim.En á þri.var ég orðin svo kvalin að manninum mínum leist ekkert á og hringdi í Karitas sem lét leggja mig inn á spítalann og þar var ég í tæpan hálfan mánuð í verkjastillingu og tékki.Það er furðulegt hvað gengur illa að verkjastilla mig og það er eins og ég sé með miklu meiri verki en ég á að vera,en hvað er rétt og hvað er rangt ég bara spyr.....það var tekið mergsýni úr beinum og það er eitthvað sem mig langar ekki til að prófa aftur því það fylgir því þvílíkur sársauki ojojojojojbara en engu að síður nauðsynegt.Það kom í ljós að mergurinn minn er orðinn dauðþreyttur og notar rauðublóðkornin sem uppbyggingarefni þannig að mig skortir þá reglelega blóð sem ég fæ í blóðgjöf og svo vantar b12 og kalk þannig að þetta fæ 'eg í sprautuformi.Ég veit ekki hvort blóðleysið verðu viðvarandi en allavega eitthvað.Ég er bara fegin að vera komin heim til að byggja mig upp og reyna eins og ég get að vera jákvæð,bjartsýn og bera traust mitt til guðs sem hefur ávallt borið mig á sínum örmum þegar eitthvað bjátar á.Ég er æðrulaus og þolinmóð og tek bara einn dag í einu.Ég fékk aðeins of mikið af heimsóknum á spítalann og svo er eins og það detti úr því botninn þegar ég kem heim og að fólk geti bara ekki heimsótt mig heim,,,,,,hvað er málið?????Ég þarf miklu meira á ykkur að halda hér heima heldur en á spítalanum,þannig að endilega kíkið á mig heim líka.Lára mín ég vil þakka þér sérstaklega fyrir þín innilegheit og alla þá hjálp sem þú hefur verið að veita mér í gegnum þessar vikur og ég veit ekki hvar ég væri án þín elsku vinkona.Þóra frænka mín og dóttlan mín þið hafið líka verið ótrúlega duglegar að hjálpa mér og sérstaklega dóttlan mín fallega sem labbar með mér á hverjum degi.Nú svona líða bara mínir dagar,ekkert spennandi,en samt upp á við og á morgun ætlum við Lára að ganga niður í Ljós og fá okkur hádegismat með fólkinu þar og hitta skemmtilegt fólk.Hlakka til að hitta alla þar sem ég hef bara ekki séð mjög lengi.En nú held ég að sé mál að linni og að ég reyni að koma mér aftur í bælið og sjá hvort draumalandið bíði mín ekki handan
hornsins.

Ps.Ég mun blogga fljótlega aftur um mína andlegu líðan og hvernig þetta hefur farið með hana.Því það er í raun ekkert grín að halda sér á floti í gegnum þetta allt saman,en það er önnur saga.....love

Love you töffarinn

Hæ allir sem lesa bloggið hennar Bjarkar og stórt faðmlag til ykkar allra sem hugsið svo fallega til hennar. Af henni er allt svona þokkalegt.Hún er enn á sjúkrahúsinu og verður það eitthvað enn. Henni líður aðeins betur en heilsan hennar mætti vera betri. Hún er orðin mjög þreytt á þessu og vill alveg geta átt betri daga. En svona er lífið, engin dans á rósum hjá henni. Vonandi getur hún samt farið að komast heim fljótlega því auðvitað er alltaf best að vera heima hjá sér. Enn er ekki komið út úr öllum rannsóknum en það gerist næstu daga. Eins og ég hef áður sagt þá er hún æðrulaus í þessum veikindum sínum og yfirleitt er nú stutt í brosið hjá henni. Haldið áfram kæru vinir hennar að senda henni styrk og fallegar hugsanir. Heyrið frá mér síðar. Kær kveðja. Anna Halla. Kveðja og þakkir frá henni Björk til ykkar.

Heil og sæl öll og gleðilegt nýtt ár. Af henni systur minni eru ekki nógu góðar fréttir. Hún er enn mikið lasin og verður eitthvað áfram á sjúkrahúsi. Í gær gamlársdag var tekið sýni úr beinmergnum hennar og í dag voru gerðar á henni rannsóknir og teknar lungnamyndir. Læknarnir eru að reyna að komast að því hvað það er sem veldur því að hún er svona lasin. Vonandi finnst skýring á því og hún fari aðeins að hressast. Henni eru gefin sterk verkjalyf til að henni líði aðeins skár. En segi ykkur fleiri fréttir af henni síðar. Bið ykkur öll um að hugsa vel til hennar og senda henni orku og kraft, það hjálpar allt. En kveðja frá henni til ykkar allra með ósk um gleðilegt ár og þakkir fyrir gamla árið. Kveðja. Anna Halla.

Góðan daginn allir vinir og venslamenn Bjarkar. Ég tók það að mér að skrifa smá inn á bloggið hennar til að leyfa ykkur að fylgjast með henni. Björk fór í rannsóknir á mánudaginn síðasta og í kjölfarið af því eða í gærkvöldi seint var hún lögð inn á spítala þar sem hún er búin að vera mjög verkjuð og hefur bara ekki liðið nógu vel og er mjög lasin núna. Á spítalanum verður hún næstu daga og verða gerðar á henni rannsóknir og reynt að finna út hvað er að gerast í hennar líkama. En hún er hugrökk og lætur ekki bugast. Ég bið ykkur kæru vinir hennar að senda henni hlýjar hugsanir og styrk svo hún hressist sem fyrst. Ég leyfi ykkur svo að fylgjast með gangi mála og hvernig hún hefur það. Bestu kveðjur til ykkar allra og gleðilegt ár. Kveðja Anna Halla(systir hennar)

Góða kvöldið allir hér og takk fyrir öll fallegu kommentin sem ég hef fengið.Jú vissulega er gott að eiga svona fallegt fólk til að styðja sig og styrkja og eins og ég hef svo oft sagt áður,hvar væri ég án ykkar???Veit það hreinlega ekki og þrátt fyrir að sumum líði illa og láti það bitna á mér,þá á ég bara til eitt ráð við því fyrir sjálfa mig og það er að biðja fyrir þessu fólki,þar sem ég trúi á mátt bænarinnar þá veit ég að það virkar  best.

En ég vona svo sannarlega að þið hafið haft það gott yfir jólin..ég átti yndislega daga fyrir norðan,þrátt fyrir að þeir væru misjafnir.Ég gat því miður ekki gert allt það sem ég ætlaði mér,fór t.d. ekki í hið árlega jólaboð hjá mömmu þar sem ég lá í rúminu.Og þar sem ég er farin að taka mark á mínum líkama og hlusta þá ákvað ég að vera heima þó að mig hafi langað alveg óskaplega að fara og hitta alla í fjölskyldunni og sérstaklega litlu gullin mín sem gefa mér svo mikið.En samt sem áður er ég þakklát fyrir þennan tíma..og vá þvílíkur snjór,ég held ég hafi ekki upplifað svona mikinn snjó í mörg ár.Þurftum að moka okkur nokkrum sinnum út,en þetta var voða jólalegt.

Já það er ekki allt sem sýnist í þessari veröld.Ég byrjaði upphaflega að blogga til að losna undan því að þurfa að segja sömu hlutina mörgum sinnum og jafnvel mörgum sinnum á dag.Þetta létti á mér og eftir því sem ég bloggaði meira þeim mun þakklátari og æðrulausari varð ég.Eins og ég segi ávallt í dag,ég hef engan rétt til að dæma einn né neinn og ætla mér ekki að gera það.En fólkinu mínu finnst gott að fá fréttir af mér hér á blogginu og líður vel með það að geta fylgst með mér án þess að vera alltaf að hringja.Ég hef verið heiðarleg og sönn hér inni og sagt frá mér og mínum.Og ég hef aldrei skrifað þannig að fólk eigi að vorkenna mér og það er einmitt það sem ég hef aldrei viljað.En þetta að skrifa um sjálfan sig opinberlega krefst hugrekkis og það hafa ekki allir til að bera.Ég veit líka að það hafa fjölda margir haft samband við mig og þakkað mér fyrir skrifin mín sem hafa sem betur fer líka einhvern boðskap.En nóg um það,ég ætla bara að ítreka það hér inni að þeim sem leiðist að lesa bloggið mitt í guðanna bænum finnið ykkur eitthvað annað að gera,því ég ætla mér að halda þessu áfram alveg sama hvað öðrum finnst.

En ég fer á spítalann í fyrramálið í nýjar rannsóknir,myndir og skemmtilegheit og svo eftir hádegi til Óskars að fá nýjar niðurstöður og þaðan beint í lyfin mín,svo það verður bókaður dagur á morgun.En ég hlakka til að fá loksins að hitta hjúkkuna mína sem ég hef bara ekki séð í dálítinn tíma,bara hitt þannig á.En ég kem til með að skrifa hér inn eins fljótt og mér er unnt eftir morgundaginn.En ég vona að guð sé með ykkur öllum og að þið njótið dagsins á morgun í botn,það ætla ég allavega að gera,vera í stuði með guði.

Love you töffarinn

Góðan daginn elsku vinir og allir hinir.Ég er ykkur endanlega þakklát fyrir allt sem þið hafið gert fyrir mig á árinu,sem er ekki lítið og það hefur svo sannarlega haldið í mér lífinu þegar mér finnst ég vera að brotna og allt vonlaust.Ég veit fyrir víst að ef vonin fer þá er lítið eftir,þannig að ég með mínum guði ríglheld í þessa von sem mér var gefin í vöggugjöf.Góðvild í verki,notaleg kurteisi eða vináttumerki getur gjörbreytt deginum.Smáspjall yfir tebolla,far í bæinn,meðul sótt til lyfsalans,hlustað þegar eitthvað bjátar á,sultukrukka eða blómvöndur geta líka gjörbreytt deginum,ásamt fallegu brosi.Þess vegna segi ég aðgát skal höfð í nærveru sálar,því engin veit hvernig náunganum líður fyrr en hann hefur aflað sér upplýsinga...mér finnst ekki rétt að dæma einhvern sem ég veit ekkert um,þekki ekki baun þannig að kannski á þessi sami maður mjög bágt í hjarta sínu...ég ætla að biðja ykkur um eitt hér á mínu bloggi sem er mitt líf að vera ekki að dæma mig út frá mínum skrifum.Það veit í rauninni enginn hvernig mér líður,nema mínir allra nánustu og ef það pirrar einhvern hvað ég skrifa hér þá bið ég sá hinn sama að vera ekki að þvælast hér á síðunni minni.Ég tala um þetta vegna þess að Aðalheiður sem commentaði hér í síðasta bloggi fannst ég greinilega vanþakklát að taka ekki við hrósi um að ég liti vel út og þessi kona veit nákæmlega ekkert hvernig mér líður innra með mér og getur ekki sett sig í þessi spor sem ég er í,eins og ég hef að leiðarljósi að dæma engan því ég hef ekki rétt til þess.Það er aðeins einn sem getur dæmt og það er algóður guð....jú ég lít yfirleitt vel út utan frá séð þar sem ég hugsa vel um sjálfa mig en það er ekki sama og að líta vel út án meiks og annarra hjálpartækja...

Já nú nálgast jólin og við ætlum að vera með okkar nánustu ættingjum og það verður bara yndislegt.Síðustu dagar hafa verið upp og ofan,mikið legið í rúminu þar sem fæturnir og bakið eru ekki í neinu sérstöku standi núna.En Karitas kemur til mín á eftir og þá verður spáð í hvað gera skal.Ég þarf að ná í lækninn minn og láta flýta myndatökum þar sem mér finnst ég hafa versnað mikið síðustu vikur.Það er erfitt fyrir orkubolta eins og mig að sætta mig við þessa stöðu,en ég er smám saman að gera það.En allavega hef ég átt þokkalega aðventu,búin að fá margar yndislegar heimsóknir,lítið verið sjálf á flakki en það er gott að eiga góða að sem hjálpa manni að halda haus.

En nú nálgast blessuð jólin sem eru ávallt skemmtilegur tími fyrir mig og ég hlakka mest til að hitta elsku ömmuenglana mína sem verða með mér þessi jól.

Hér er ein af skvísunni að úða í sig ís sem henni finnst nú ekki vondur...

Og hér er svo hr.Ísak Logi með afrakstur baksturs sem hann gerði alveg næstum því einn og er ekkert smáánægður með það.Þetta er það sem er svo yndislegt við jólin,þ.e.að allir reyna að vera góðir við náungann og vera saman eins og hægt er,en ég veit að það eru margir þarna úti sem eiga reglulega bágt um jólin og ég bið algóðan guð um að gæta þeirra.

Ég óska ykkur öllum gleðilegra jóla og vona að friður og ást ríki á ykkar heimilum um hátíðina.Ég veit ekki hvort ég blogga næstu daga,en það kemur í ljós hversu upptekin ég verð.Guð gæti ykkar hvar sem þið eruð.Takk fyrir ykkar innilegheit allt þetta ár og megi næsta ár verða eins.Ég veit ég hef stuðning margra og er svo þakklát fyrir það.

ps.minni á styrktarreikninginn minn sem hefur svo sannarlega hjálpað mér síðustu vikur og hann er.....0311-13-685 og kt.060762-5119

Love you töffarinn

Góðan daginn elsku vinir og vandamenn....ég veit að ég hef lítið látið í mér heyra,en svona er bara lífið mitt núna,ekki nógu gott,þrátt fyrir að ég hitti svona eina og eina manneskju út í búð sem segir að ég líti vel út,þá er innra byrðið á allt öðrum level,því mér líður hreint ekki vel inni í líkamanum,en það er lítið mál að púðra sig dálítið og feika lífið,auðvelt fyrir okkur konurnar.

Takk fyrir mig elsku fallega fólk sem hugsar stöðugt til mín og lætur sér annt um það hvernig mér líður og það er dásamleg tilfinning að upplifa sig ekki eina í þessu öllu og þið gerið ykkur held ég enga grein fyrir því hversu mikið þetta nærir mína sál og það er líka pepp fyrir mig að halda áfram.Ég dáist að góðu fólki...góðmennska hefur oft verið gagnrýnd,sögð til  marks um veikleika eða auðmýkt,gæðablóð verið lítils metin.En sönn góðvild sprettur af styrk og er full af lífskrafti,eins og ég hef sagt ykkur svo oft að þið fyllið mig af krafti og hugrekki til að halda áfram.Enginn sem léttir annars byrði er gagnslaus í þessum heimi,þannig að öll gerið þið kraftaverk á hverjum degi og þar með talið ég sjálf.Þakklæti er minni hjartans og mitt hjarta er uppfullt af þakklæti til ykkar.

Mér líður svona upp og ofan þessa dagana,en það er erfitt fyrir mig að vera eitthvað að kvarta,mér finnst svo margir hafa það slæmt þessa dagana að það stingur í hjartað mitt.En þar sem ég er að blogga um sjálfa mig þá er víst best að halda sig við það.Síðustu dagar hafa verið bæði góðir og slæmir,en eins og yngsta dóttir mín segir ef hún er spurð um mig þá segir hún já mamma er nú mest bara heima í rúminu.Og það er stóri sannleikurinn,mest af mínum tíma eyði ég í rúminu,þar sem verkirnir hafa stundum verið svo slæmir að það er best að liggja og núna gat ég ekki sofið vegna verkja í fótum og upp í bakið mitt og það er ekki gott,þannig að mér fannst best að dreifa huganum með því að blogga.Ég átti að mæta í eitt lyfið mitt í gær en frestaði því þangað til milli jóla og nýárs þar sem ég nenni ekki að fá meiri verki eins og fæ oft af þessu lyfi,þannig að ég hitti ekki krabbalækninn minn fyrr en þá.Ég er ekki enn búin að fá niðurstöður úr höfuðrannsóknunum þannig að ég bíð bara róleg eftir því að hitta doktorinn minn og fá upplýsingar.Ég hef líka verið að díla svolítið við sorgina,en sem betur fer er ég bæði með sálfræðing og prest sem ég get ausið mér yfir þegar þannig stendur á...en ég held ég væri ómannleg ef ég upplifði ekki daprar tilfinningar í gegnum þetta ferli,þannig að ég tel að þetta sé bara partur af programmet...

Nú svo eru jólin alveg að koma og ég er farin að hlakka til að hitta gullmolana mína og eiga góðar stundir með minni fjölskyldu.Ég ætla mér að eiga góð jól og ekkert öðruvísi en það,,,,ég ætla líka að reyna eftir bestu getu að vera í deginum í dag,æðrulaus og bjartsýn,treysta guði fyrir mér svo ég þurfi ekki að hafa neinar áhyggjur næstu  daga.Ég vona líka að þið eigið eftir að hafa það gott um jólin þrátt fyrir erfiðleika á mörgum heimilum,þá er það sameing fjölskyldunnar sem skiptir mestu máli  og að fólk geti glaðst með lítið...mér finnst einhvernvegin í dag mikilvægast að vera með mínum nánustu og njóta þess,það er það sem skilur eftir sig bestu minningarnar.Ég óska ykkur öllum gleði og friðar á hátíðinnni elsku vinir mínir og guð veri með okkur öllum.

Ég er ykkur gríðarlega þakklát fyrir allan þann stuðning sem þið hafið veitt mér og ég mun aldrei gleyma ykkur.Ég elska ykkur öll og enn og aftur takk þið eruð best.

Ps...mig langar en og aftur að minna á styrktareikninginn minn sem er...
0311-13-685 og kt.060762-5119 og vil líka þakka öllum þeim sem hafa hjálpað mér í gegnum svo marga erfiðleikana.Guð veri með ykkur öllum.

Love you töffarinn

Góðan daginn elsku fallega stuðningsfólkið mitt,mikið er ég glöð að geta stundum sest hér við tölvuna mína í friði og ró og skrifað hugsanir mínar,tilfinningar og líðan á blað og svo líður mér eins og litlu jólabarni þegar ég les kommentin frá ykkur sem hleypa nýju blóði og hugrekki í hjarta mitt og sálu.Þetta hafa verið frekar erfiðar vikur og ég held að það geri sér flestir grein fyrir því að þegar ég blogga lítið þá líður mér illa.Þá langar mig helst bara að vera við rúmið mitt og gera sem minnst annað.Ég er ótrúlega lánsöm með þennan yndislega mann sem ég á að hann skuli umbera þetta allt saman,en svona held ég að ástin sér,hrein og bein og til í allt með sínum elskhuga.

En mig langar bara til að vera þakklát fyrir það sem ég hef í dag.Mér finnst svo mikill dapurleiki í kringum suma að þakklætið fer út um þúfur og ég get vel skilið það því það er erfitt að vera þakklátur um leið og allt er í messi.En strangt til tekið eru aðeins tvær leiðir í lífinu..leið fórnarlambsins eða hins sókndjarfa bardagamanns.Viltu eiga frumkvæðið eða bregðast við?Ef þú leikur ekki þinn leik við lífið leikur það sér að þér og ég er í hópi bardagamanna og gefst aldrei upp.Ég finn mér nýjar leiðir og tek á móti því sem guð réttir mér.Um helgina er ég t.d. búin að fara á jólatónleika með Lárunni minni og takk elskan fyrir það,þetta var yndisleg stund,en ég þurfti líka að leggja mig um leið og ég kom heim þar sem mín orka er ekki meiri,en það er allt í fína.Nú svo fór ég í gær sunnudag með manninum mínum í jólaþorpið í Hafnarfirði og það var líka æðislegt og ég fór og hitti nunnurnar sem eru svo fallegar að innan sem utan.Þannig að ég er nú aldeilis ekki búin að liggja með tærnar upp í loft og leyfa mér að vera fórnarlamb.Og ef að ég get þetta þá getið þið það líka.

Ég tek líka á móti því sem að mér er rétt og leita mér þeirrar aðstoðar sem ég þarf.Sálfræðingurinn minn kemur einu sinni í viku,ég er hjá geðlækni í viðtölum,ásamt því að tala við prestinn minn af og til og þetta þarf ég fyrir mína andlegu líðan,því ég finn hvernig allt fer á verri veg ef ég sleppi þessu.En áheitið mitt þessa viku er að vera dugleg að koma mér út og hitta fólk og byrjunin er í kvöld,þar sem er einhver jólauppákoma í Ljósinu og þangað ætla ég mér að fara,fundur á morgun  osfrv....koma svo

Takk fyrir að vera til og takk fyrir að virða mínar skoðanir ávallt og takk fyrir bara allt og allt.Án ykkar gæti ég þetta ekki,svo í guðs bænum ekki hætta.

Ps.ég ætla enn og aftur að minna á styrktarreikninginn minn sem er 0311-13-685 kt.060762-5119 og ef þið sjáið ykkur fært að hjálpa mér væri ég ykkur innilega þakklát...guð geymi ykkur

Love you töffarinn

Hæ mínir elskulegu vinir og aðrir sem þetta lesa.Mér þykir svo miður hvað ég hef lítið skrifað þennan mánuð en það er nú ástæða fyrir því,þannig að ég ætla ekki að vera með móral í þetta skiptið.En takk elskurnar fyrir að vera ávallt þarna úti fyrir mig og senda mér endlausar kveðjur,því eins og ég hef margtuggið þá hjálpar þetta mér lygilega mikið þó að einhverjir skilji það hreint ekki,en það er önnur saga og ekkert sem ég ætla að pæla nokkuð í.

Ég gæti ekki verið meira þakklát heldur en ég er í dag.Er farin að hlakka til að eiga jólin með fólkinu mínu og vonandi kemur ekkert upp á sem kemur í veg fyrir það.En ég var alveg viss um að ég fengi ekki svona langt lyfjahlé og það er það besta sem ég gat fengið i jólagjöf í ár.Við ákváðum hjónin að eyða jólunum á norðurslóðum og það verður ekki amalegt að vera nálægt elsku litlu gullmolunum mínum,það er eitthvað sem mig var búið að dreyma um en hélt að það yrði nú ekki að veruleika þessi jólin.En guð er góður og hann ætlar að gefa mér þennan tíma með mínum nánustu án þess að vera mjög lasin og fyrir það er ég óendanlega þakklát....

Ég er ekkert betri en litlu börnin í ár,ég er farin að hlakka svo til að ég get vart beðið eftir að komast norður.Það er gott að hafa eitthvað til að hlakka til og ég finn það að mér líður alltaf mun betur ef ég hef eitthvað að stefna að.Það þurfa allir að eiga sér markmið og drauma og það er það sem ég reyni að setja inn í mitt líf,sem er ekkert sérstaklega spennandi stundum.Ég er búin að liggja meira og minna allan nóvember í rúminu og hefur liðið frekar illa.Er með verki sem vilja bara ekkert gefa eftir þrátt fyrir góð verkjalyf.Nú svo hef ég verið í rannsóknum út af höfðinu á mér og er að bíða eftir að fá út úr því.Annars hef ég bara verið dugleg að nota bestu dagana mína í að drífa mig út og gera eitthvað.Ég labba dálítið en alls ekki nógu mikið og ég þarf að bæta úr því...stundum bankar letin upp á og ég finn mér afsakanir fyrir því að vera bara heima í leti....en svona erum við mannfólkið flest öll að einhverju leyti.Og þótt heimurinn sé fullur af þjáningu er hann líka fullur af sigrum sem við megum ekki gleyma því það eru þeir sem gefa lífinu gildi.Þegar maður hefur staðið frammi fyrir aðstæðum þar sem um líf eða dauða er að tefla skipta smámunir ekki lengur máli.Sjóndeildarhringurinn víkkar og lífið öðlast nýja dýpt.

Vona að þið eigið öll góðan dag í vændum og farið um með friði og kærleika,það ætla ég að minnsta kosti að reyna að gera.

Ps.mig langar að minna ykkur á styrktarreikninginn minn þið sem getið hjálpað...takk,takk 0311-13-685 kt.060762-5119,guð geymi ykkur

Love you töffarinn